امام در طرفي كه بلند تر است بايستد ، در صورتي كه سراشيبى آن زياد نباشد ، وطورى باشد كه به آن زمين مسطح بگويند مانعى ندارد . ( مسأله 1425 ) : اگر جاى مأموم بلندتر از جاى امام باشد اشكال ندارد ولى اگر بقدرى بلند تر باشد كه نگويند اجتماع كرده‌اند جماعت صحيح نيست . ( مسأله 1426 ) : اگر بين كساني كه در يك صف ايستاده‌اند بچه مميز يعنى بچه‌اى كه خوب وبد را مىفهمد ، فاصله شود چنانچه ندانند نماز أو باطل است مىتوانند اقتدا كنند . ( مسأله 1427 ) : بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز ، وتكبير گفتن آنان نزديك باشد ، كسى كه در صف بعد ايستاده ، مىتواند تكبير بگويد ولى احتياط مستحب آنست كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود . ( مسأله 1428 ) : اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است در صفهاى بعد نمىتواند اقتدا كند ، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه مىتواند اقتدا نمايد . ( مسأله 1429 ) : هر گاه بداند نماز امام باطل است ، مثلا بداند امام وضو ندارد اگر چه خود امام ملتفت نباشد ، نمىتواند به أو اقتدا كند . ( مسأله 1430 ) : اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده ، يا كافر بوده ، يا به جهتي نمازش باطل بوده ، مثلا بي وضو نماز خوانده ، نمازش صحيح است . ( مسأله 1431 ) : اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، چنانچه به نشانه‌هائى اطمينان پيدا كند كه اقتدا كرده مثل اين كه در حالي باشد ، كه وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد ، بايد نماز را به جماعت تمام كند ودر غير اين صورت ، بايد نماز را به نيت فرادى تمام نمايد .